E r n t e z e i t 

p l a t t d e u t s c h e   A n d a c h t   

v o n   P a s t o r   C l a u s   D r e i e r 

Dor was mal ‘n Buur, de har leep völ Arbeid, un so halde he sük ‘n Knecht to Hülp. An eerst Dag sull he man anfangen Holt to hacken vör d’ Winter, meende de Buur, dor har he wall genug an to doon.

Man as de Buur um de Middagstied kwam, um hum to d’ Eeten to roepen, dor was he d’r al kloar mit.

Naamiddags sull he dat heel Holt man moij upstapeln se de Buur nu - man goet n' Stünn laater harr he dat ok al daan.

Un de Buur was goeht blied, dat he son fixe Knecht kreegen haar.

Anner Dag sull de Knecht in d’ Keller Tuffels utsöken. "Du bruukst man bloot de Goeden un de, de ‘n lüttje Stee hebben, up verscheden Büllten schmieten -

un de Schlechten, de kannst fut heel un dall druutschmieten." see de Buur an hum.

Na twe Stünn kwamm he, um toe kieken, wowiet de Knecht dormit was. Man he de was dor bold noch nix wieder mit komen.

So froog he, wat dat dann wall to bedüden haar. "Och" see de Knecht, "dat faalt mi so stuur, to entscheeden, wat goed, wat boll noch goet un wat schlecht is.Kiek, disse goode Tuffel hett bloot’n löttjen Stee, man de kann licht wieder rötten. Un an disse schlecht Tuffel is so voel an, wat’n noch good eeten kann... "

Mi gefallt disse Knecht. He is neet to dumm, Tuffels to sorteeren. He is kloog genug, to weeten, dat uns dat neet tosteiht, to urdeelen un uttosorteeren. Ok an de Schlechten fins d’ noch wat Goods!

Seeker, bi Tuffels is dat eegentlich kien Problem - aber wat is, wenn sük dat um Menschen dreiht? To gau gifft dat all, de weeten dat heel genau: de is goot, man de anner, de kannst vergeeten! Un na dat Sorteeren kummt irgendwann dat Utsorteeren - de Behinderten, de Jöden, de Utlanners, de Homosexuellen - wi kennen dat ja ut uns Geschicht!

Dorum frei ik mi dorvoer, dat dat Menschen gifft, de dor vörsichtig mit sünd, wenn dat dorum geiht, to urdeelen.

Over Albert Schweitzer hett mal een seggt: "Dat is ‘n Mann, dar mutt elk för upstahn." Ik weet neet, of Schweitzer dor wat up seggt hett, aber wenn he dat kunnt har, dann seeker dit: "Man mutt för alls, wat leevt uptahn!" Hum was genau dat ‘n Anliggen, dat elk un een begrippt: "Ik bün Leben, wat leben will, midden tüschen anner Leben, dat ok leben will - un dorum mut en uptahn för allens, wat leevt!" Gifft nix, wat mehr weert is, as du, man ok nix, wat minner wert is!

Mennigeen hett Nood, dat Gott - wenn de Tied komen is - dat Urdeel over uns prooten deit.

Stell di för, dann sitten wi lüttjen un groode Tuffels för hum - un wat dann? Ik glöv: Dor is ok bi Gott kien oll Knecht, de de Goeden utsoeken deiht, de uns sorteert un up verscheeden Bülten schmitt: "Du dorhen un du dorhen un du: weg!"

Dor ist bloot de Buur, uns Heer, de seggt: "Well bi mi kummt, de will ik neet weer drutschmieten!"